Online Nepal सोमबार, असोज १७ २०७९

परदेशीकाे वेदना

परदेशीकाे वेदना


मध्यान्तर
  • शनिबार, भाद्र ६ २०७७

  • यता आमा राेइ रहे छिन् छाती पिटीपिटी,
    उता बाबा निशब्द छन् घाँटी घिटी घिटी ।
    छाेराे परदेशमै दुःख गर्छ ज्यान बेची बेची,
    गाइने विरही गीत गउछ सारङ्गी रेटी रेटी ।

    बाआमालाई साहु आई बिनाकाम दिन्छ दुःख,
    दुःखीयाकाे कर्मै यस्तै रैछ कहीँ पाइन सुख,
    श्रीमती र छाेराछाेरी छिट्टै घर आउ भन्छन् ,
    बाआमा सधैँ छाेरा आउने दिन गनि बस्छन् ।

    बाआमाले लिदै नलेकाे ऋणको बन्छ धेरै बही,
    झुत तमसुकमै गर्नु पर्ने गरीब दुःखीले सही,
    साेझा, निमुखा, असहाय, पीडितलाई नै हेप्ने,
    गल्ती नगरेकाे झुटाे मुद्दामा पाे तारिख खेप्ने ।

    दैव पनि कस्ताे निष्ठुरी घरबारी बगाइ दिने,
    भएभरकाे सम्पत्ति नि साहु आइ भगाइ लिने,
    बाेल्नेकाे पीठो बिक्छ नबाेल्ने पर्या छ मर्का ,
    सुकुम्बासी भए पछि कहाँ बसे हाेलान् घर्का ।

    जीवन परदेशमै बित्यो पाइन हाँसी रमाउन,
    सकिन जहान परिवार घुमाइ हात समाउन,
    नत सक्याे जीवन भरलाई हुने धन कमाउन,
    मन थियाे तीन पुस्ता पुग्ने सम्पत्ति जमाउन ।

    सरकार मस्ती गर्ने जनता झुक्याइ झुक्याइ,
    दलाल देश बेच्ने सत्य नक्सा लुकाइ लुकाइ,
    नेता भ्रष्ट धनी बन्ने पैसा कुम्ल्याइ कुम्ल्याइ,
    राज्य सत्ता टिकाउने प्रजा उम्ल्याइ उम्ल्याइ ।

    देशको हालत यस्तै नै छ म दुःख पोखौ कहाँ,
    आउ सबै गरीब दुःखी मिली सुख खोजौ यहाँ,
    युवाको पीर व्यथा कसले लिने हो सोधी सोधी,
    अब युवाबाटै असल नेतृत्व छानौ खोजी खोजी ।

     

    प्रतिक्रिया
    थप समाचार